W dobie konsumpcjonizmu pożyczki gotówkowe, chwilówki bez BIK i kredyty stały się uniwersalnym sposobem na szybkie uzyskanie potrzebnej sumy pieniędzy. Banki i parabanki zabezpieczają się jednak przed osobami niespłacającym długów wnikliwie śledząc historię kredytową potencjalnych klientów. W Polsce głównymi rejestrami dłużników są BIK i BIG. Istnieją między nimi subtelne różnice, chociaż zasady działania opierają się na podobnych wytycznych.

 

Logo BIK.plBiuro Informacji Kredytowej

Głównym zadaniem instytucji jest nieodpłatne zbieranie i udostępnianie wpisów pozytywnych, jak i negatywnych o dłużnikach. Dzięki terminowemu spłacaniu zobowiązań finansowych można zbudować pozytywny obraz swojej historii kredytowej, która przyda się przy zaciąganiu kolejnych kredytów. Oczywiście negatywna historia i trudności z regulacją płatności będą dawać odwrotne skutki. Niektóre osoby mogą mieć problem nawet z otrzymaniem karty kredytowej, ponieważ BIK zawiera również informacje o korzystaniu zarówno z niej, jak i linii debetowej. Możliwość zbierania danych o klientach jest oparta na ustawie Prawa Bankowego z 1997 roku. Znaczącym ograniczeniem w skorzystaniu z nich jest to, że dostęp do informacji mają banki oraz Spółdzielcze Kasy Oszczędnościowo-Kredytowe. Inne instytucje mogą otrzymać je dopiero wtedy, gdy klient wyrazi na to zgodę. A jak długo są przechowywane dane o kliencie? Do wyboru są dwie opcje. Solidne regulowanie zobowiązań powoduje, że informacje o kredycie będą w bazie do chwili spłacenia. Można jednak podpisać z BIK-iem umowę o dłuższym przetwarzaniu historii do pięciu lat po całkowitym uregulowaniu zobowiązania. Informacje przechowywane do 12 lat służą wyłącznie celom statystycznym. Istotne jest również to, że każda pożyczka gotówkowa będzie zarejestrowana w rejestrze przez upoważnione instytucje niezależnie od terminowego lub nieterminowego jej spłacania.

 

Logo BIG.plBiuro Informacji Gospodarczej

Dostęp do informacji w tym przypadku jest łatwiejszy niż przy skorzystaniu z BIK-u, ponieważ mają do tego prawo wszystkie osoby fizyczne i prawne zawierające z danym BIG-iem stosowną umowę. A sam BIG podobnie jak BIK jest instytucją zbierającą, przechowującą i udostępniającą informacje o dłużnikach. Różnicą jest to, że są to wyłącznie informacje negatywne, czyli o osobach które nie spłacają swoich zobowiązań finansowych. W rejestrze znajdują się zarówno osoby fizyczne, jak i prawne. Podstawą prawną działalności BIG jest ustawa o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych. Obecnie w naszym kraju można się spotkać z czterema konkurencyjnymi Biurami Informacji Gospodarczych, czyli KBIG, BIG InfoMonitor, BIG KRD oraz BIG ERIF. Na listę można trafić posiadając dług niemal z każdego zobowiązania, więc zarówno za nieopłacony czynsz, niespłaconą ratę kredytu za dom lub za zaleganie z wypłatami pensji pracownikom. Kiedy zobowiązanie zostaje spłacone wierzyciel ma obowiązek w przeciągu dwóch tygodni zgłosić do BIG-u informację o tym, w celu usunięcia negatywnego wpisu w przeciągu 7 dni. Aby znaleźć się w rejestrze dług osoby fizycznej musi wynosić 200 złotych, a prawnej 500 złotych. Opóźnienie w płatnościach powinno przekraczać ponad dwa miesiące, przy czym dłużnik powinien być powiadomiony o konieczności spłaty minimum 30 dni wcześniej od zgłoszenia do rejestru.

Zarówno BIK, jak i BIG zajmują się zbieraniem danych o klientach mających zobowiązania finansowe. Opierają się jednak na innych postawach prawnych i różnią się szczegółowością zgromadzonych informacji. Niemniej warto zawsze skorzystać z rejestru, gdy nie ma pewności odnośnie wypłacalności danej osoby.

[Głosów:1    Średnia:5/5]
Jakie rejestry dłużników istnieją w Polsce i czym się od siebie różnią?
Tagi: