Bank uzależnia przyznanie kredytu hipotecznego od posiadania przez klienta zdolności kredytowej, przez którą rozumie się zdolność do całkowitej spłaty zaciągniętego zobowiązania wraz z odsetkami w terminach, które zostały określone w umowie kredytu. W związku z tym kredytobiorca jest zobligowany do przekazania bankowi niezbędnych informacji oraz dokumentów w celu przeprowadzenia przez tenże bank oceny jego zdolności kredytowej na podstawie wewnętrznych procedur obowiązujących w banku. W przypadku, gdy okaże się, iż klient nie wykazuje się zdolnością kredytową, to bank może mu udzielić kredytu wyłącznie wtedy, gdy zostanie ustanowione szczególne zabezpieczenie, głównie w formie hipoteki.

W przypadku osób fizycznych ubiegających się o kredyt hipoteczny bank rozpoczyna badanie ich zdolności kredytowej od przeanalizowania dostarczonego mu wniosku kredytowego. Dosyć istotny jest fakt, iż badanie zdolności kredytowej w banku jest ciągłym procesem, który rozpoczyna się przed udzieleniem kredytu i trwa aż do całkowitej spłaty zaciągniętego zobowiązania. W bankach wykorzystywane są m. in. dwie metody oceny zdolności kredytowej osoby fizycznej ubiegającej się o kredyt hipoteczny, a mianowicie analiza ilościowa i jakościowa.

Analiza ilościowa związana jest z analizą sytuacji finansowej wnioskującego o kredyt i polega na oszacowaniu wysokości i stabilności dochodu otrzymywanego przez klienta, który stanowi gwarancję spłaty kredytu z odsetkami w terminach ustalonych w umowie. W związku z tym klienci ubiegający się o kredyt są zobowiązani do dostarczenia bankowi niezbędnych dokumentów stanowiących dla banków podstawowe źródło informacji, a które obrazują sytuację finansową danego klienta. Na podstawie dostarczonych dokumentów banki oceniają zdolność kredytową, zwracając szczególną uwagę na fakt, czy dochód, który został podany przez klienta, zabezpiecza zwrot udzielonego kredytu w wystarczający sposób.

Drugą metodą oceny zdolności kredytowej jest analiza jakościowa, która zgodnie z Rekomendacją S powinna uwzględniać:

  1. w przypadku klienta detalicznego:
    ⦁ analizę jego cech osobowych, do których można zaliczyć m. in.: wiek, stan cywilny, zawód, staż pracy, liczbę osób będących na jego utzdolnosc kredytowarzymaniu,
    ⦁ analizę historii jego współpracy z bankiem m. in.: historię operacji na rachunku czy terminowość spłat posiadanych dotychczas zobowiązań,
    ⦁ analizę jego historii kredytowej, która jest oparta o informacje dostępne w bazach danych banku oraz bazach danych gospodarczych.
  2. w przypadku klienta niedetalicznego:
    ⦁ informacje, które dotyczą inwestycji m. in. źródła finansowania, koszty, harmonogram inwestycji, dokumentację kosztorysowo-projektową,
    ⦁ informacje, które są związane ze strukturą transakcji m. in. status prawny wnioskującego, proponowane zabezpieczenia, sposób wypłaty środków finansowych,
    ⦁ informacje, które dotyczą rynku,
    ⦁ informacje związane z poziomem przyjętych parametrów, które są istotne dla przepływów finansowych, a także średnich parametrów na rynku,
    ⦁ informacje, które dotyczą samego kredytobiorcy,
    ⦁ informacje o innych podmiotach,
    ⦁ strategia rynkowa wnioskującego o kredyt,
    ⦁ czynniki ryzyka oraz sposób ich ograniczania, a także zgodność z polityką kredytową banku.
[Głosów:1    Średnia:5/5]
Analiza ilościowa i jakościowa, czyli metody oceny naszej zdolności kredytowej